Διακήρυξη του Μεγάλου Διδασκάλου

Η χρυσή άλυσος περί της οποίας μίλησε ο Όμηρος είναι ακόμα ζώσα και ενεργή!

Η  πανάρχαια αυτή διαδοχή είναι παρούσα, πλούσια στην κληρονομιά της και με συνείδηση της αποστολής της.

Γεννημένη στους κόλπους του  αλεξανδρινού αιγυπτιακού Ελληνισμού, η σεβάσμια μυητική μας παράδοση, καρδιά της νεοπλατωνικής παράδοσης και ιδίως της συριακής της μορφής, είναι  πιο σύγχρονη παρά ποτέ. Από την Αλεξάνδρεια ως το Βυζάντιο, η Ογδοαδική παράδοση δεν σταμάτησε να εμπλουτίζεται από την εμπειρία των μελών της. Αναδομημένη στην Φλωρεντία των Μεδίκων, συνέχισε την πορεία της μέχρι να εκδηλωθεί στην παρούσα της μορφή κατά το έτος 1897.

Το Τάγμα Aurum Solis αποτελεί ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα μίας μυητικής παράδοσης που ανέκαθεν έδινε προτεραιότητα στο φιλοσοφικό και θεουργικό έργο των μελών του έναντι της αναζήτησης μιας φευγαλέας και πρόσκαιρης ισχύος.

Αποδίδω φόρο τιμής σε όλους τους προκατόχους μου Μεγάλους Διδασκάλους σ' αυτήν την αρχαία διαδοχή, ιδίως - όλως δε ιδιαιτέρως στην Vivian και στον Leon. Μολονότι η Vivian δεν βρίσκεται πια σε αυτό το πεδίο της πραγματικότητας, πρέπει οπωσδήποτε να αναφερθεί εδώ.

Τους ευχαριστώ εδώ και τους δύο άλλη μια φορά για την ποιότητα του εγχειρήματός τους και για την βούληση που επέδειξαν κατά την εκτέλεση του έργου τους, διευρύνοντας και εμπλουτίζοντάς το, εργαζόμενοι αδιάκοπα έως την σημερινή μεταβίβαση του καθήκοντος του Μεγάλου Διδασκάλου, η οποία έλαβε χώρα σε κλίμα πλήρους εμπιστοσύνης και σε άκρως μυητική ατμόσφαιρα σύμφωνα με τους καθιερωμένους τύπους του Τάγματος. Θα συνεχίσουμε να οικοδομούμε πάνω στα θεμέλια που έθεσαν οι προκάτοχοί μας, αυτή δε η ζώσα μνήμη αποτελεί το σημείο της σοβαρότητας του έργου.

Το Aurum Solis εξωτερικεύει το έργο του σήμερα με το  ίδιο εκείνο πνεύμα που κυριαρχούσε κατά την γέννησή του στα παράλια της Μεσογείου. Όλοι εκείνοι  που είναι εξοικειωμένοι με τα επίσημα έργα του Τάγματος, έχουν μείνει έκπληκτοι από την ακρίβεια, την διαύγεια, τον ανοιχτό χαρακτήρα και τον πλούτο της Παράδοσής μας.

Η θέση της παράδοσής μας είναι αναμφίβολα στην καρδιά του Ερμητικού ρεύματος. Μπορούμε να ανακαλύψουμε τα ίχνη της στο Corpus Hermeticum, ιδιαιτέρως δε στο κείμενο του νεοπλατωνικού Ασκληπιού και στα έργα του Ιαμβλίχου. Τα στοιχεία αυτά συμπληρώνονται από ορισμένες πτυχές της πνευματικότητας του Πλωτίνου. Στην πορεία μας ενσωματώνουμε αυτό το φιλοσοφικό ιδεώδες φροντίζοντας για την αρμονική εξισορρόπηση πνεύματος και σώματος.

Όπως διαβάζουμε στο Corpus Hermeticum (10:9), «Η αρετή της ψυχής είναι η γνώση, γιατί εκείνος που γνωρίζει είναι καλός και ευσεβής και είναι ήδη θείος».

Η ατραπός του Aurum Solis συνεπάγεται την καλλιέργεια του εαυτού μέσω της μελέτης των κλασσικών γραπτών που συνιστούν τις ρίζες της παράδοσης μας. Αυτό αποτελεί τον θεμέλιο λίθο για την εγκαθίδρυση μιας εσωτερικής σταθερότητας η οποία ενισχύει την αποτελεσματικότητα του θεουργικού  έργου. Ωστόσο το ζητούμενο δεν είναι να ανυψώσουμε αυτήν τη γνώση σε ένα δόγμα το οποίο θα πρέπει να δεχθεί κανείς αναντίρρητα. Ο  μυημένος, όπως εμείς τον αντιλαμβανόμαστε, είναι πρωτίστως επιστήμων και σκεπτικιστής. Το ζητούμενο είναι να μαθαίνει, να παρατηρεί να πειραματίζεται και να αμφιβάλλει. Πρέπει  να θέτει διαρκώς υπό αμφισβήτηση τον εαυτό του, να μην δέχεται τίποτε αβασάνιστα και να εργάζεται ακατάπαυστα. Ίσως να φαίνεται παράξενη η θεώρηση ενός μυημένου ως επιστήμονα. Ωστόσο, οι πνευματικές και θεουργικές τεχνικές που μεταδίδουμε, χρησιμοποιούμε και συνεχίζουμε να αναπτύσσουμε πειραματιζόμενοι με αυτές δεν είναι παρά στοιχεία ενός συστήματος. Είναι τα μέσα επίτευξης του σκοπού και δεν πρέπει να θεωρούνται αυτοσκοπός.

Το  θεουργικό αυτό  Έργο το συνδέουμε με μία εσωτερική φιλοσοφική –κάποιοι μάλιστα θα έλεγαν πνευματική - πορεία. Αυτή η διάσταση ασφαλώς είναι παρούσα, αλλά δεν μπορεί να συγκριθεί με την πρακτική μίας θρησκείας, όπως για παράδειγμα την αντιλαμβάνεται ο μονοθεϊσμός. Αυτά τα δύο δεν είναι ασύμβατα μεταξύ τους, ο τεχνίτης όμως, που εν προκειμένω είναι ο μυημένος διδάσκεται να διακρίνει το εργαλείο από το χέρι που το καθοδηγεί. Θα αρκεστώ να πω ότι η θρησκευτική διάσταση είναι το άνοιγμα του όντος προς μία διαφορετικότητα, την οποία αποδέχεται ως στοιχείο που το βοηθά να ανυψωθεί, χωρίς να υποτάσσεται ποτέ σ' αυτήν. Ο μυημένος πάντοτε διατηρεί μία κριτική απόσταση από κάθε εμπειρία μυστικιστικής τάξης, δίχως όμως να τις απορρίπτει εξ ορισμού. Κατά την δική μας άποψη, στο σημείο αυτό απέχουμε πολύ από τον δογματισμό.

Η φιλοσοφική μας ατραπός προσεγγίζει αυτό που περιγράφεται στο έβδομο βιβλίο της Πολιτείας του Πλάτωνα και στο πλατωνικό Συμπόσιο. Πρόκειται για την εκμάθηση της Σωκρατικής μεθόδου αυτογνωσίας με σκοπό την ανύψωση προς το ωραίο, το αγαθό, το Ένα, τον Νου, μέσω της άσκησης της Αρετής και της Γνώσης. Όπως ο φυλακισμένος στο σπήλαιο, ο μυημένος πρέπει να μάθει να διακρίνει την έκφανση από την πραγματικότητα, τις σκιές από το φως. Κατά παράδοξο όμως τρόπο, ο μυημένος της δικής μας παράδοσης, επικούρειος ως προς τη φύση του, δεν επιδιώκει να δραπετεύσει από τον κόσμο  όπως θα μπορούσαν να κάνουν οι Στωικοί, οι Γνωστικοί ή, αργότερα, οι Καθαροί και άλλες θρησκευτικές ομάδες. Όπως έλεγε ο Επίκουρος, το ζητούμενο είναι να επωφελείται κανείς από τις εγκόσμιες απολαύσεις βρίσκοντας την ισορροπία μέσα στον σεβασμό της ίδιας του της φύσης και του περιβάλλοντος κόσμου. Αφού γίνουμε απόλυτα υπεύθυνοι και ευτυχείς σε αυτόν τον κόσμο, θα μπορέσουμε να αφιερωθούμε απερίσπαστα στην αναζήτηση και την ερευνά μας.

Ασφαλώς το Aurum Solis δεν αυτοπεριορίζεται, όπως προαναφέραμε, σε μια φιλοσοφικό - θρησκευτική προσέγγιση, η οποία είναι ένα αναγκαίο, αλλά όχι και επαρκές θεμέλιο. Στην πραγματικότητα, η καρδιά της Ογδοαδικής Παράδοσης και ιδίως του Aurum Solis  είναι η θεουργική παράδοση – κάποιοι θα έλεγαν, η υψηλή Μαγεία. Τα εκδοθέντα έργα του Aurum Solis περιγράφουν κάποιες από τις εξωτερικές όψεις των τεχνικών που χρησιμοποιούνται από το Τάγμα. Όπως  κάθε επιστήμη, έτσι και η πρακτική της θεουργίας εξελίσσεται.  Από τη γέννηση της παράδοσής μας, οι Διδάσκαλοί μας είχαν διατυπώσει την υπόθεση ότι η πραγματικότητα έχει κρυμμένες διαστάσεις, τόσο μέσα μας όσο και εξωτερικά. Ποικίλες τεχνικές που επινοήθηκαν στην πορεία της ιστορίας, οδήγησαν δια του πειραματισμού στην επαλήθευση ή στην απόρριψη των εν λόγω στοιχείων. Η θεωρία των σημείων είναι ένα καλό παράδειγμα. Με την πάροδο των αιώνων, οι μυημένοι συγκέντρωσαν ένα αξιοσημείωτο σύνολο πρακτικής γνώσης που ο καθένας με τη σειρά του μελετά, επαληθεύει και επαυξάνει. Η αρετή ενός Τάγματος όπως το δικό μας είναι να εργάζεται πάνω σε αρχαίες βάσεις που δεν σταμάτησαν να διευρύνονται από γενιά σε γενιά. «Είμαστε πάντα εδώ»  θα μπορούσε να είναι ένα ταιριαστό σύνθημα για εμάς.

Η πρόοδος στο Τάγμα μας λαμβάνει υπ’ όψιν αυτές τις φιλοσοφικές ανακαλύψεις και δεδομένα προκειμένου να αποφύγει την προσκόλληση των μυημένων σε ένα σύστημα αναφοράς.  Ξεκινάμε με την μελέτη και την πρακτική εβραϊκών καβαλιστικών συστημάτων, αλλά κατόπιν περνάμε σε  άλλα συστήματα που η δομή τους δεν έχει πλέον καμία σχέση με τα προηγούμενα. Μ' αυτόν τον τρόπο, ο κάθε μυημένος οικοδομεί την δική του μαγική ύπαρξη, αποφεύγοντας τα διάφορα πέπλα της ψευδαίσθησης έως ότου προσεγγίσει, εάν αυτό είναι εφικτό, την "πραγματικότητα".

Υπάρχει όμως στη θεουργία μία πολύ πιο εσωτερική ατραπός, την οποία μόλις και μετά βίας άγγιξαν ορισμένα τάγματα, όπως το «Ερμητικό τάγμα της Χρυσής Αυγής» περιγράφοντας τις περίφημες εργασίες για την «Επικοινωνία με τον Άγιο Φύλακα Άγγελο». Σύμφωνα με την Ερμητική παράδοση, ο άνθρωπος ή ο μυημένος ήταν ο δημιουργός των θεών και προφανέστατα με αυτό το πνεύμα πρέπει να αντιλαμβανόμαστε μεγάλο μέρος της θεουργικής παράδοσης που μεταφέρουμε.  Δεν θα μιλήσω περισσότερο σχετικά με αυτό, διότι ορισμένα μυστήρια δεν είναι δυνατόν να αποκαλυφθούν δίχως συνέπειες.

Όπως φαίνεται από όσα είπαμε, το Τάγμα Aurum Solis επιτελεί το έργο του από την μακρινή του γέννηση στις όχθες της Μεσογείου, την αναγέννησή του στην Φλωρεντία και την εξωτερίκευσή του το 1897. Όντας κατά βάσιν φιλοσοφικό, πνευματικό και θεουργικό, διατηρεί τις ίδιες αυστηρές αξιώσεις από τους αδελφούς και τις αδελφές που το αποτελούν και από τους επίδοξους υποψηφίους. Οι δραστηριότητές του δεν έχουν κερδοσκοπικό χαρακτήρα.  Χαρακτηριστικό μας είναι ότι βρισκόμαστε πάντα εδώ και από καιρού εις καιρόν παρουσιάζουμε την πρόοδο των εργασιών μας με την μορφή που θα επιλέξουμε ανάλογα με την εποχή.

Στο Τάγμα λειτουργούν εσωτερικές και εξωτερικές ομάδες εργασίας. Η συνέχεια των εργασιών τους και η πρόοδος των μελών διασφαλίζεται από την μυητική και φιλοσοφική πορεία του Aurum Solis.  Η  Ογδοαδική Παράδοση που αποκαλύπτει το Τάγμα μας έχει κατά καιρούς χρησιμοποιηθεί και από άλλους, όμως η καρδιά και οι εσωτερικές της πρακτικές εξακολουθούν να μεταβιβάζονται από το Aurum Solis σύμφωνα με τους αρχαίους κανόνες. Έχοντας πλήρη συνείδηση των καθηκόντων μας και της πλούσιας κληρονομιάς μας, ακολουθούμε τον στόχο μας ξετυλίγοντας λίγο ακόμα το χρυσό νήμα που μας φέρνει την δύναμη και τη ζωή.

 Julianus – Hekatyfy

Μέγας Διδάσκαλος του Τάγματος Aurum Solis

Ιούνιος 2003